Aleksander RADZISZEWSKI / przypływy – zaproszenie na wernisaż
Zapraszamy na pierwszy w te wakacje wernisaż!
piątek, 10 lipca 2026, godz. 19.00
Aleksander RADZISZEWSKI / PRZYPŁYWY
***
Artysta o wystawie:
Morze pozostawia ślady. Na piasku, w krajobrazie, w pamięci. Wyznacza rytm miejsc i ludzi w nich żyjących. Buduje opowieści o bliskości, podróży i powrotach. Jednocześnie nieustannie te opowieści przepisuje na nowo – zaciera granice, przesuwa linię brzegu i przypomina, że nic nie pozostaje niezmienne. Każdy przypływ przynosi nowy obraz, a każdy odpływ odsłania to, co wcześniej pozostawało ukryte.
Przypływy są próbą uchwycenia tej zmiennej relacji człowieka z morzem. Relacji pełnej fascynacji i zachwytu, ale także respektu wobec żywiołu, którego nigdy nie da się w pełni okiełznać. Morze staje się tu przestrzenią spotkania – miejscem, w którym natura i człowiek od wieków prowadzą nieustanny dialog. Jest przestrzenią paradoksu: daje życie, ale potrafi je odebrać, chroni, lecz bywa bezwzględne. Człowiek również pozostaje uwikłany w tę sprzeczność. Korzysta z morza, pozwala mu kształtować swoją codzienność i całą tożsamość, a jednocześnie traktuje je jak niewyczerpalny zasób. Eksploatuje i przekształca środowisko, od którego sam zależy, osłabiając tym samym własną przyszłość, naruszając tę długowieczną równowagę, od której sam pozostaje zależny.
Prezentowane na wystawie rysunki i grafiki wykonane w technikach mieszanych nie są próbą przedstawienia konkretnych miejsc ani dokumentowania nadmorskiego krajobrazu. Stanowią raczej zapis doświadczeń, emocji i obserwacji związanych z morzem. Posługując się uproszczoną formą, fakturą i gestem, poszukują śladów obecności żywiołu – jego rytmu, zmienności i niejednoznaczności.
Morze nie jest tutaj jedynie tematem przedstawień. Staje się metaforą pamięci, czasu i przemiany. Tak jak przypływy nieustannie zmieniają linię brzegu, tak doświadczenia nieustannie zmieniają sposób, w jaki postrzegamy świat i samych siebie. To, co wydaje się trwałe, okazuje się chwilowe. To, co znika, pozostawia po sobie ślad. Wystawa pozostawia przestrzeń dla niejednoznaczności. Granice pomiędzy wodą a lądem, naturą a kulturą, obecnością a pamięcią, czy wreszcie – niszczycielskimi działaniami morza i człowieka, nie są wyraźnie wytyczone. Rozmywają się, nakładają na siebie i tworzą nowe znaczenia.
Bo przypływy nie są jedynie ruchem morza. Są ruchem pamięci. Powrotem do miejsc, doświadczeń i emocji, które – podobnie jak fale – nigdy nie wracają w dokładnie tej samej postaci.
Być może to nie człowiek patrzy na morze. Być może to morze od zawsze kształtuje sposób, w jaki człowiek patrzy na świat.
***
Aleksander Radziszewski w 2018 roku obronił dyplom magisterski na Wydziale Architektury i Wzornictwa Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu, a rok później na Wydziale Edukacji Artystycznej i Kuratorstwa.
Laureat stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za wybitne osiągnięcia oraz stypendium Marszałka Województwa Pomorskiego. Dwukrotnie nominowany do konkursu im. Marii Dokowicz na najlepszy dyplom artystyczny i projektowy. W 2019 roku otrzymał wyróżnienie w konkursie im. prof. Alicji Kępińskiej na najlepszą pracę teoretyczną magisterską.
Jest autorem projektów z zakresu architektury krajobrazu oraz instalacji artystycznych, filmów wideo, obiektów i sztuki land art’u.
W swoich pracach artystycznych i projektowych nawiązuje bardzo często do tematów historii i pamięci miejsca
ZAPRASZAMY!
